غزل ِ شبانه

 

                عطش عطش همه زخمم: هزار اخگر بود

         تپش تپش همه قلبم: طنين تندر بود

                            در آن سراچهء ساكت در آن حصار سكوت

                            سرود سركش ياران: سرودِ سنگر بود

                هلا شقايق خونين! هلا ستارهء خون!

         دريغ و درد من از داغ هاى " آذر" بود

                            چه سروهاى سُترگى كه اُفتاد به خاك!

                            چه قصه هاى بلندى ز سرو ِ ديگر بود

                "به شب نشينى زندانيان مخور حسرت"

         كه نقل مجلس ما: خار و خون و خنجر بود

                            شكوه و شور تو اى عشق! عشق آتشناك!

                            چراغ ظلمتِ شب هاى " قصر ِ" قيصر بود




* * *